Fot. pixabay.com

Twórca świata, który odchodził

Wiesław Myśliwski urodził się w 1932 roku w Dwikozach koło Sandomierza i przez całe życie pozostawał wierny tematyce wsi oraz doświadczeniu jej mieszkańców. Ukończył polonistykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, a swoją drogę zawodową rozpoczął w Ludowej Spółdzielni Wydawniczej.

Debiutował w 1967 roku powieścią „Nagi sad”, w której już zarysował najważniejsze wątki swojej twórczości: przemiany społeczne, pamięć i tożsamość. Krytycy szybko uznali go za jednego z najważniejszych przedstawicieli tzw. nurtu chłopskiego – literatury opisującej świat, który w drugiej połowie XX wieku zaczął znikać.

Literatura jako opowieść o człowieku

Najbardziej znanym dziełem Myśliwskiego pozostaje „Kamień na kamieniu” – epicka opowieść o losach wiejskiej społeczności na przestrzeni dekad. W późniejszych książkach, takich jak „Widnokrąg” czy „Traktat o łuskaniu fasoli”, autor rozwijał charakterystyczną formę narracji – monologu, w którym bohaterowie rozliczają się z własnym życiem.

Jego twórczość była wielokrotnie nagradzana, w tym dwukrotnie Nagrodą Nike – najważniejszym wyróżnieniem literackim w Polsce. Myśliwski należał do grona nielicznych pisarzy, którzy potrafili połączyć lokalne doświadczenie z uniwersalnymi pytaniami o sens życia, przemijanie i pamięć.

Głos kultury, której już nie ma

Pisarz wielokrotnie podkreślał, że opisuje świat odchodzący – kulturę chłopską, która w jego przekonaniu praktycznie przestała istnieć. W jego książkach wieś była nie tylko miejscem akcji, lecz także przestrzenią fundamentalnych wartości: pracy, tradycji i przekazu międzypokoleniowego.

Ostatnią powieścią autora było „Ucho igielne”, w którym ponownie zmierzył się z tematami czasu i ostateczności ludzkiego losu.