Co mówią badania?

Na to pytanie próbowało odpowiedzieć kilku badaczy. Nicolas Guéguen z Francji przeprowadził eksperyment, który dziś jest szeroko cytowany w mediach popularnonaukowych. Wysłano kobietę na plażę – raz z tymczasowym tatuażem na dolnej części pleców, innym razem bez niego. Okazało się, że z tatuażem mężczyźni znacznie częściej do niej podchodzili i próbowali zagadać. Ale co ciekawe – nie oceniali jej jako bardziej atrakcyjnej fizycznie. Więc nie chodziło o urodę, ale o zauważenie lub pewnego rodzaju sygnał. 

Tatuaże w Polsce

Z kolei badania Swamiego i Furnhama pokazały, że mężczyźni częściej postrzegają kobiety z tatuażami jako bardziej otwarte na przygodne znajomości, ale mniej atrakcyjne w kontekście długoterminowego związku. Innymi słowy: tatuaż działa jak komunikat – tylko nie zawsze taki, jakiego kobieta by chciała, no i oczywiście najczęściej niesłuszny. 

W Polsce dane są różne – z jednej strony sondaże pokazują, że około 70% mężczyzn uznaje tatuaże za atrakcyjne seksualnie, z drugiej – wiele osób nadal uważa je za „oszpecenie”. Jedno z badań cytowanych przez media wskazywało, że spora część Polaków kojarzy tatuaże u kobiet z brakiem klasy. Równocześnie wielu przyznaje, że dobrze zrobiony tatuaż „dodaje pazura” i budzi zainteresowanie.

Skąd te różnice w odbiorze?

Tatuaże wciąż są społecznie nacechowane. Gdy kobieta decyduje się na widoczny tatuaż, dla części społeczeństwa przekracza pewną granicę – odważnie eksponuje siebie, swoje ciało i poglądy. A to nie każdemu pasuje.

Część mężczyzn odbiera to jako przejaw niezależności i pewności siebie – cechy bardzo pociągające. Inni – zwłaszcza ci wychowani w bardziej konserwatywnym duchu – mogą widzieć w tym coś wulgarnego, a nawet agresywnego. Tatuaż przestaje być ozdobą, a staje się barierą – nie ze skóry, ale ze stereotypów.

Tatuaż jako historia

Nie zapominajmy, że wiele kobiet decyduje się na tatuaż z powodów osobistych. To nie tylko „ładny obrazek”, ale często zapis emocji, wydarzeń, przeżyć. Dla jednych to forma terapii po trudnych doświadczeniach. Dla innych – pamiątka. Tatuaż mówi: „to jestem ja, coś przeszłam, coś przeżyłam”. Nie każdemu trzeba to tłumaczyć – wystarczy, że właścicielka wie.

A co faceci na to?

Jedni powiedzą: „Uwielbiam – to seksowne, wyraziste, kobieta ma charakter”. Inni: „Podziwiam, ale nie chciałbym, żeby moja partnerka miała tatuaże – wolę naturalność”. Jeszcze inni: „To zależy od tego, co, gdzie i jak jest zrobione”. Prawda jest jednak taka, że kobiety które się tatuują, mają głęboko gdzieś to co o nich pomyśli facet.  

Część mężczyzn zafascynuje się historią, którą tatuaż opowiada. Inni – zostaną na poziomie powierzchownych skojarzeń. Nie chodzi więc tylko o to, czy facetom się podobają tatuaże. Chodzi o to, co kobieta przez ten tatuaż mówi – i czy ktoś chce to zrozumieć, nawet jeżeli cytując Popka jest to: “rybka i dwie wisienki”. 

Tatuaż u kobiety może być atrakcyjny. Ale to nie on decyduje o tym, czy kobieta się “podoba”. On raczej wywołuje reakcję: zainteresowanie, ciekawość, albo odwrotnie – dystans. Wszystko zależy od odbiorcy. A skoro gusty są różne – to i opinie będą się różnić.